Ana içeriğe atla

 




🌽MISIR RASTIĞI (Ustilago maydis)🌽


Hastalık Belirtisi:

🌽Hastalık etmeni bir mantardır.

🌽Hastalık ertesi yıla bulaşık toprak ve hastalıklı bitki artıkları ile geçer ve toprakta 8 yıla kadar canlı kalabilir.

🌽3-4 yapraklı devrede mısır bitkilerinde bulaşma olur.

🌽Yaşlı bitkilerin hastalanması oldukça güçtür.

🌽Bulaşma; rüzgar, yağmur gibi mekanik yollarla veya böcek, insan ve hayvanların açtığı yaralar yoluyla olur.

🌽Hastalığın gelişmesi, çevre koşulları ve bitkinin büyüme durumu ile ilgili olup, bulaşma ve gal gelişmesi için en uygun sıcaklıklar 18-21°C’dir.

🌽Yağış hastalığın gelişmesinde önemli bir etkendir. Sulama, kurak bölgelerde hastalığın artmasına yol açar.

🌽İkincil bulaşmalar önceki yıllardan toprakta kalan dağılmış gallerdeki sporlarla olmaktadır.

🌽Mısır rastığı, bitkinin yaprak, sap, koçan, püskül ve erkek çiçekleri gibi tüm toprak üstü aksamında gal adı verilen şişkinlikler oluşturur.

🌽Özellikle genç, aktif gelişme dönemindeki bitkilerde belirtiler çok şiddetlidir.

🌽Galler önceleri sert olup parlak, gri beyaz renkli bir zarla kaplıdır.

🌽Galin oluştuğu yere, büyüklüğüne, sayısına, püskül ve koçan çıkarma devresindeki enfeksiyon durumuna bağlı olarak zarar derecesi de değişir.

🌽Erken dönemdeki şiddetli bulaşma bitkinin ölümüne ve koçan çıkmamasına neden olur.

🌽Ülkemizde mısır ekilişi yapılan her yerde görülebilmektedir.

🌽Hastalığın Görüldüğü Bitkiler:
Hastalık etmeninin tek konukçusu mısır bitkisidir.
🌽Mücadele Yöntemleri:

🌽Kültürel Önlemler

Hastalıkla mücadele de kullanılan tek yöntem kültürel önlemlerdir. Zararın önlenmesi veya en az düzeye indirilmesi için:

🌽Sertifikalı tohumluk kullanılmalı veya hastalığın bulunmadığı alanlardan tohumluk alınmasına dikkat edilmelidir.

🌽Mısır rastığının zararlı olduğu yerlerde en az 3-4 yıllık bir ekim nöbeti uygulanmalıdır.

🌽Rastık galleri olgunlaşmadan kesilip yok edilmelidir.

🌽Rastıklı bitki artıkları ve galler ya çok derine gömülmeli veya yakılmalı, hayvanlara yedirilmemelidir.

🌽Böceklerle mücadele edilmeli, bitkinin yaralanması önlenmelidir.

🌽Analiz sonuçlarına göre dengeli gübreleme yapılmalı, özellikle gereğinden fazla azotlu gübre vermekten kaçınılmalıdır.

🌽‼️Kimyasal Mücadele Hastalığa karşı etkili bir kimyasal mücadele yöntemi bulunmamaktadır.

Yorumlar

Bu blogdaki popüler yayınlar

Yumuşak Çekirdekli Meyve Türleri

ELMA   ARMUT   AYVA   İNCİR   NAR   TRABZON HURMASI   KİVİ   YENİ DÜNYA    ELMA   Elmanın Sistematikteki Yeri     Takım :   Rosales     Familya :  Rosaceae     Alt Familya:  Pomoideae  –  Maloideae     Cins :   Malus    Tür : Çok sayıda tür bulunmaktadır.    Kültür elmalarının dahil olduğu tür:  Malus  x domestica  Borkh . (Kültür elması türler arası bir  hibrit  kompleksidir).   ARMUT   Armudun Sistematikteki Yeri     Takım :   Rosales     Familya :   Rosaceae    Alt Familya:  Pomoideae     Cins :   Pyrus     Türler :  Çok sayıda tür  bulunmaktadı r    ...

Yumuşak Çekirdekli Meyve Türlerinin İklim İstekleri

ELMANIN EKOLOJİK İSTEKLERİ    İklim İstekleri    Elma bir ılıman iklim meyve türüdür. Özellikle soğuk ılıman iklim kuşağında başarıyla yetiştirilebilmektedir. Tropik iklim kuşağında ise sadece yüksek kesimlerde yetişebilmektedir.    Kış dinlenme periyodunda ağaçların  gövdesi ,  ana dalları ve tomurcukları -35, -40°C’ye, 1 yaşlı dalları -20°C’ye ve kökleri -7, 15°C’ye dayanır. Soğuklara karşı dayanmada çeşitlerin, anaçların ve uygulanan kültürel sistemlerin önemli etkileri vardır. Örneğin  McIntosh  çeşidi ve M26 anacı kış soğuklarına dayanıklıdır.    İlkbaharda uyanma ile birlikte soğuklara dayanıklılık azalır. Çeşitlere göre  çiçekler - 2.2, -3.3°C’de, küçük meyveler -1.1, - 2.2°C’de, olgun meyveler ise -2, -3.5°C’de don zararına uğrar.   Elma kış dinlenme döneminde yeterli düzeyde soğuklama gereksiniminin karşılanmasını ister. Tür ve çeşitlere bağlı olarak  soğuklanma  süresi + 7.2 °...

DOMATESTE GEÇ YANIKLIK (MİLDİYÖ) (Phytophthora infestans)

  DOMATESTE GEÇ YANIKLIK (MİLDİYÖ)   ( Phytophthora infestans )   Hastalık gövde, yaprak, dal, meyve üzerinde gelişir.   Hastalık Belirtileri · İlk belirtiler yaprak ve gövdede üstten bakıldığında soluk yeşil renkte büyük, daha sonra esmerleşen sınırları belirsiz lekelerdir. · Rutubetli havalarda yaprağın altına bakıldığında grimsi renkte, ince tüylü bir misel tabakası meydana geldiği görülür. · Meyvede ise sapa bağlı kısma yakın küçük, gri kahverenginde lekeler meydana gelir. Bu lekeler süratle büyüyerek kesin hudutları belli olmayan kahverengi benekli çürüklük halini alır. · Koşullar hastalık için uygun olduğu takdirde hastalık tüm bitkiye yayılır ve bitkide yanıklık şeklini alır ve onun kurumasına neden olur. · Kışı hastalıklı bitki artıklarında geçirir, ayrıca tohumla da taşınabilir. Hastalığın gelişmesi ve yeni yerlere bulaşmasında serin, rutubetli havalar önemli rol oynar. · Sıcaklık 19–22 0C ve orantılı nem % 80 ve üzerinde olduğun...